Wypowiedzenie najmu, które nie wróci jako nieważne w ok. 15 minut.

Przy umowie na czas nieokreślony i czynszu płatnym co miesiąc — najpóźniej na trzy miesiące naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego (art. 688 KC), chyba że umowa przewiduje inny termin (art. 673 § 1 KC). Wypowiedzenie doręczone 10 marca rozwiązuje umowę z końcem czerwca. Najemca nie musi podawać przyczyny.

Tylko w przypadkach wskazanych w umowie (art. 673 § 3 KC) — dotyczy to obu stron. Jeżeli umowa ich nie przewiduje, zostaje porozumienie stron albo podstawy nadzwyczajne: wady lokalu zagrażające zdrowiu (art. 682 KC) lub wady uniemożliwiające korzystanie, których wynajmujący nie usunął mimo zawiadomienia (art. 664 § 2 KC).

Tylko z przyczyn z ustawy o ochronie praw lokatorów — na piśmie pod rygorem nieważności i z podaniem przyczyny (art. 11 ust. 1). Najczęstsze, z miesięcznym terminem na koniec miesiąca (art. 11 ust. 2): używanie lokalu sprzecznie z umową mimo pisemnego upomnienia, zaległość z czynszem za co najmniej trzy pełne okresy po pisemnym uprzedzeniu, podnajem bez pisemnej zgody. Dłuższe terminy dotyczą m.in. sytuacji, gdy właściciel chce sam zamieszkać w lokalu (art. 11 ust. 4 i 5).

W dwóch krokach. Najpierw pisemnie uprzedź najemcę o zamiarze wypowiedzenia i wyznacz mu dodatkowy, miesięczny termin na zapłatę zaległych i bieżących należności. Dopiero gdy zaległość obejmuje co najmniej trzy pełne okresy płatności, a termin minie bezskutecznie, możesz wypowiedzieć umowę z miesięcznym wyprzedzeniem na koniec miesiąca (art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów). Generator przygotuje pismo właściwe dla etapu, na którym jesteś.

Nie. Sprzedaż nie jest przyczyną wypowiedzenia z art. 11 ustawy o ochronie praw lokatorów, a wypowiedzenie z innej przyczyny jest nieważne. Kupujący wstępuje w umowę najmu na miejsce sprzedającego (art. 678 § 1 KC) i również jest związany ochroną lokatorów. Realne wyjście to porozumienie z najemcą.

Jeżeli najemca ma tytuł do innego lokalu, w którym może zamieszkać w warunkach lokalu zamiennego, albo dostarczysz mu lokal zamienny — pół roku naprzód na koniec miesiąca (art. 11 ust. 4). W przeciwnym razie — trzy lata naprzód (art. 11 ust. 5). Te same zasady stosuje się, gdy ma zamieszkać pełnoletnie dziecko, rodzic albo osoba, wobec której masz obowiązek alimentacyjny — wtedy trzeba ją wskazać w wypowiedzeniu (art. 11 ust. 7).

Tak. Najem okazjonalny (art. 19a i n. ustawy o ochronie praw lokatorów) zawiera się na czas określony, do 10 lat. Z art. 11 stosuje się do niego tylko ust. 2 pkt 1–3 (art. 19e) — czyli wynajmujący może go wypowiedzieć z powodu rażącego naruszania umowy, zaległości lub podnajmu bez zgody. Dodatkowo, gdy najemca nie wskaże w 21 dni nowego lokalu na wypadek eksmisji, właściciel może wypowiedzieć umowę z co najmniej 7-dniowym terminem (art. 19d ust. 5). Najem instytucjonalny działa podobnie (art. 19j).

Dla wynajmującego — tak, pod rygorem nieważności (art. 11 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów). Dla najemcy ustawa nie wymaga szczególnej formy, ale wypowiedzenie pisemne z podpisem i potwierdzeniem doręczenia to jedyny pewny dowód, od kiedy liczy się termin. Termin biegnie od chwili, gdy pismo doszło do drugiej strony (art. 61 § 1 KC).

Kaucja wraca po wydaniu lokalu, po potrąceniu należności wynajmującego. Przy najmie okazjonalnym i instytucjonalnym ustawa wskazuje termin wprost: miesiąc od opróżnienia lokalu (art. 19a ust. 5 i art. 19f ust. 6). Generator może dopisać do wypowiedzenia wniosek o zwrot kaucji i numer rachunku.